Aðalfundur Knattspyrnufélagsins Þróttar fór fram föstudaginn 12. júní s.l. Í ræðu sinni fór Bjarnólfur Lárusson, formaður félagsins, yfir stöðu og rekstur Þróttar, þann árangur sem náðst hefur á undanförnum árum og þær áskoranir sem félagið stendur frammi fyrir.
Í ræðunni kom meðal annars fram að Þróttur hefur skilað hagnaði fimm ár í röð og að fjárhagsstaða félagsins hafi styrkst verulega. Jafnframt fjallaði formaður um mikilvægi þess að samningar og réttindi félagsins gagnvart Reykjavíkurborg séu virt, ásamt því að undirstrika mikilvægi öflugs íþrótta- og æskulýðsstarfs fyrir börn og ungmenni í Laugardal.
Hér að neðan má lesa ræðu formanns í heild sinni:
Baráttan um framtíð Þróttar
Þróttur gegnir einstöku hlutverki í samfélaginu okkar í Laugardal. Á hverjum degi leggja sjálfboðaliðar, foreldrar, þjálfarar og starfsfólk á sig ómælda vinnu til að skapa börnum og ungmennum vettvang þar sem þau geta vaxið, dafnað og fundið sinn stað í samfélaginu.
Þess vegna skiptir miklu máli að rekstur félagsins sé traustur og sjálfbær.
Það er mér því sérstakt ánægjuefni að geta sagt frá því að Þróttur hefur nú skilað hagnaði fimm ár í röð. Uppsafnaður hagnaður félagsins á þessum tíma nemur 109 milljónum króna. Eigið fé félagsins hefur farið úr því að vera neikvætt um -31 milljón króna í að vera jákvætt um 81 milljón króna í árslok 2025. Þegar tekið er tillit til lausafjárstöðu er félagið skuldlaust.
Þessar tölur eru ekki bara tölur í ársreikningi.
Þær segja sögu um ábyrgð, aga og fórnfýsi. Þær segja sögu um starfsfólk, þjálfara og sjálfboðaliða sem hafa unnið af heilindum að því að byggja upp öflugt félag á sama tíma og gæði starfsins hafa aukist verulega.
Því til vitnis má nefna að á síðasta tímabili varð blaklið Þróttar Íslandsmeistaraefni og vann silfur á Íslandsmóti. Félagið á A -landsliðsmenn í knattspyrnu og blaki. Ungur leikmaður frá Þrótti var leigður til Inter Milan á Ítalíu. Meistaraflokkur kvenna í knattspyrnu er meðal þeirra bestu á Íslandi og meistaraflokkur karla situr á toppi Lengjudeildarinnar þegar þessi orð eru rituð.
Þetta gerist ekki af sjálfu sér.
En það er gömul saga og ný að stór embættismannakerfi átta sig ekki alltaf á því að þau standa og falla með grasrótinni. Reykjavíkurborg treystir á íþróttafélög til að sinna mikilvægu æskulýðs- og íþróttastarfi, en stundum upplifum við hjá Þrótti að sömu kerfi geri starfið erfiðara en það þarf að vera. Þess vegna skiptir máli að ákvarðanir stjórnvalda veiki ekki starfsemina í stað þess að styðja við hana sem ætti alltaf að vera markmiðið. Það er einnig mikilvægt að starf sjálfboðaliða fari í uppbyggingu á starfsemi félagsins en ekki berjast við launaða starfsmenn borgarinnar um samningsbundin réttindi félagsins.
Þróttur er háð aðstöðu sem Reykjavíkurborg útvegar félaginu. Því er rekstrarsamningur félagsins við borgina og önnur samkomulög, hornsteinn starfsemi félagsins.
Það vakti því miklar áhyggjur þegar Reykjavíkurborg hóf undirbúning að byggingu um 8.000 fermetra skóla á svokölluðu Þríhyrningssvæði án samráðs við félagið. Þróttur mótmælti þeim áformum harðlega. Tveimur árum síðar staðfesti borgarlögmaður það sem félagið hafði haldið fram frá upphafi: að virða bæri samning félagsins við Reykjavíkurborg og að breytingar mættu ekki leiða til lakari aðstöðu fyrir Þrótt. Það voru mikilvæg tímamót. Ekki vegna þess að Þróttur vann deiluna heldur vegna þess að þar var staðfest grundvallarregla: að samningar sem gerðir eru við íþróttafélög séu ekki bara falleg orð á blaði heldur skuldbindingar sem ber að virða.
Sama á við um aðra þætti samningsins. Samkvæmt samningi frá árinu 1996 á Þróttur rétt á 40 klukkustundum á viku í Laugardalshöll. Í dag fær félagið aðeins 9 klukkustundir. Þegar slíkt misræmi hefur varað árum saman er ekki lengur um misskilning að ræða heldur kerfisbundið frávik frá samningsbundnum réttindum félagsins. Við munum halda áfram að sækja þau réttindi af festu og ábyrgð. Ekki vegna sérhagsmuna. Heldur vegna þeirra rúmlega þúsund barna og ungmenna sem eiga rétt á sambærilegum tækifærum og aðrir iðkendur í borginni.
Þessu til viðbótar hefur embætti Reykjavíkurborgar á síðastliðnum þremur árum ítrekað bent á að félagið geti átt á hættu að missa Lottó-styrk sinn þar sem það uppfylli ekki skilyrði um rekstur þriggja boltagreina, eins og reglur kveða á um. Sú krafa verður þó að teljast óraunhæf þegar litið er til þess að Þróttur fær aðeins níu klukkustundir á viku úthlutaðar í Laugardalshöll, þrátt fyrir að samningur félagsins við Reykjavíkurborg geri ráð fyrir 40 klukkustundum. Embættið sem setur þessar kröfur fram er jafnframt það sama og kemur að úthlutun æfingatíma í Laugardalshöll og hlýtur því að vera fullkomlega meðvitað um að félaginu er í reynd gert ómögulegt að uppfylla þau skilyrði sem vísað er til. Þannig stendur félagið frammi fyrir þeirri þversögn að vera gagnrýnt fyrir að uppfylla ekki skilyrði sem Reykjavíkurborg sjálf kemur í veg fyrir að hægt sé að uppfylla með því að virða ekki samningsbundin réttindi félagsins.
En borgin hefur sýnt af sér ábyrgðarleysi í fleiri málum sem varða rekstur Þróttar. Á sama tíma og Reykjavíkurborg gerir sífellt meiri kröfur til félagsins hefur borgin ekki gert þjónustusamning við Þrótt í tvö ár. Með því hefur borgin ekki brugðist við raunverulegri fjárhagsþörf starfseminnar né þeirri miklu uppbyggingu sem átt hefur sér stað innan félagsins á undanförnum árum.
Afleiðingarnar bitna fyrst og fremst á starfsfólki félagsins sem hefur þurft að takast á við sívaxandi verkefni og aukið vinnuálag án þess að fjármögnun hafi fylgt þeirri þróun. Vegna þessa hefur félagið leitað til óháðra fagaðila til að framkvæma úttekt á starfsálagi og vinnuumhverfi starfsmanna félagsins. Niðurstöðum þeirrar úttektar verður komið á framfæri við Reykjavíkurborg með von um að þær leiði til aukins skilnings á stöðu félagsins og aðgerða til að bæta starfsumhverfið.
Það er erfitt að byggja upp faglegt og metnaðarfullt íþrótta- og æskulýðsstarf þegar óvissa ríkir um grunnfjármögnun þess frá ári til árs. Þróttur hefur sýnt í verki að félagið getur rekið starfsemi sína af ábyrgð og festu. Við væntum þess að Reykjavíkurborg sýni sömu ábyrgð gagnvart þeim samfélagslegu verkefnum sem hún hefur falið félaginu að sinna.
Það er sótt að félaginu úr fleiri áttum en frá embættiskerfinu. Í aðdraganda kosninga nú í vor kaus Fylkir að gera opinberlega athugasemdir við ákvörðun Reykjavíkurborgar um að fela Þrótti og Ármanni þjónustu við Voga- og Höfðabyggð. Í þeim málflutningi var gefið í skyn að ákvörðunin hefði verið röng eða ósanngjörn gagnvart Fylki.
Þróttur hefur komið á framfæri við aðalstjórn Fylkis vonbrigðum sínum með þann málflutning. Ekki vegna þess að félögum sé óheimilt að hafa ólíkar skoðanir, heldur vegna þess að staðreyndir málsins liggja skýrt fyrir í opinberum gögnum Reykjavíkurborgar.
Borgarráð samþykkti 4. mars 2021 að fela menningar-, íþrótta- og tómstundaráði að vinna tillögu um hvaða íþróttafélag eða íþróttafélög skyldu þjónusta nýjan borgarhluta í Voga- og Höfðabyggð. Við vinnu málsins voru fulltrúar Ármanns, Fjölnis, Fylkis, Víkings og Þróttar boðaðir til fundar þar sem félögin kynntu framtíðarsýn sína og uppbyggingaráform fyrir svæðið.
Að loknu því ferli komst menningar-, íþrótta- og tómstundaráð að þeirri niðurstöðu að Ármann og Þróttur skyldu sameiginlega sinna þjónustu við svæðið. Borgarráð staðfesti þá niðurstöðu síðar, þann 24. febrúar 2022.
Þetta var því niðurstaða formlegs, faglegs og gagnsæs ferlis sem Reykjavíkurborg stýrði og sú niðurstaða samræmist einfaldlega ekki þeim fullyrðingum sem Fylkir hefur haldið fram í opinberri umræðu.
Kæru félagsmenn,
Ég hef farið yfir þessi mál til að gefa félagsmönnum innsýn í störf aðalstjórnar félagsins og auka skilning á þeim áskorunum sem félagið stendur frammi fyrir. Jafnframt vil ég undirstrika að stöðugt þarf að standa vörð um réttindi, aðstöðu og framtíðarhagsmuni Þróttar. Það er sótt að félaginu úr mörgum áttum og ef við stöndum ekki saman um að verja þann grunn sem kynslóðir Þróttara hafa byggt upp, þá er hætta á að staða félagsins veikist. Það er sameiginleg ábyrgð okkar allra að tryggja að Þróttur verði áfram öflugt félag og sterkt samfélagsafl fyrir komandi kynslóðir.
Til kjörinna fulltrúa hverfisins vil ég segja þetta:
Leggið ykkur fram um að styðja við það óeigingjarna starf sem sjálfboðaliðar Þróttar vinna á hverjum degi. Hjálpið okkur að byggja áfram upp það samfélag sem hefur það að meginmarkmiði að skapa börnum og ungmennum í hverfinu öruggan og uppbyggilegan vettvang til íþróttaiðkunar og félagsstarfs. Sjálfboðaliðar eiga að geta varið tíma sínum í að efla starfsemi félagsins, en ekki í að berjast fyrir grundvallarréttindum þess og nauðsynlegri aðstöðu.
Við munum jafnframt muna hverjir standa með félaginu þegar á reynir. Þeir kjörnu fulltrúar sem sýna í verki að þeir skilja mikilvægi íþrótta- og æskulýðsstarfs í hverfinu munu njóta trausts og stuðnings þess samfélags sem Þróttur hefur byggt upp í rúma sjö áratugi.
Raunverulegt dæmi úr okkar hverfi sýnir hversu mikilvægt er að farið sé vel með almannafé. Leikskólinn Brákarborg, sem ætlaður er um 100 börnum, átti upphaflega að kosta 1,4 milljarða króna en kostnaðurinn er nú kominn í 3,2 milljarða króna. Umframkostnaðurinn nemur því tæplega tveimur milljörðum króna.
Til að setja þá fjárhæð í samhengi jafngildir hún nánast heilu íþróttahúsi sem gæti þjónustað yfir 1.000 börn og ungmenni í hverfinu okkar.
Á sama tíma var íbúum Laugardalsins sagt að ekki væri svigrúm til að ráðast í uppbyggingu þess íþróttahúss sem Þróttur og Ármann hafa kallað eftir árum saman. Þess í stað var ákveðið að verja fjármunum í þjóðarhöll. Það er ákvörðun sem margir íbúar hverfisins hafa átt erfitt með að skilja.
Málið snýst ekki um að velja á milli leikskóla og íþróttamannvirkja. Vel rekin borg á að geta byggt hvort tveggja. En þegar framkvæmdir fara langt fram úr kostnaðaráætlunum verða afleiðingarnar raunverulegar. Þá frestast önnur verkefni sem skipta samfélagið máli. Börn og ungmenni í Laugardal eiga ekki að þurfa að bíða eftir þeirri aðstöðu sem þau hafa verið lofuð vegna þess að borgin nær ekki að halda utan um eigin framkvæmdir.
Það er nefnilega þannig að það er ekkert náttúrulögmál að sjálfboðaliðar gefi af tíma sínum og kröftum til að byggja upp samfélag eins og Þrótt.
Gætuð þið til að mynda ímyndað ykkur Laugardalinn án Þróttar?
Það tekur áratugi að byggja upp öflugt íþróttafélag. Það tekur þúsundir klukkustunda í sjálfboðavinnu, fórnfýsi foreldra og ómetanlegt framlag þjálfara og starfsfólks. Það tekur heilar kynslóðir að skapa þann félagsauð sem býr í félagi eins og Þrótti.
En það þarf aðeins nokkrar rangar ákvarðanir til að veikja þann grunn sem byggður hefur verið upp kynslóð eftir kynslóð.
Stöndum því saman og tryggjum bjarta framtíð samfélags okkar í Þrótti. Þróttur mun áfram standa vörð um hagsmuni barna og ungmenna í hverfinu og halda áfram að vera sterkt samfélagsafl í Laugardal.
Við biðjum ekki um sérmeðferð. Við biðjum aðeins um að samningar séu virtir, að félagið fái sæti við borðið þegar ákvarðanir eru teknar og að grasrótarstarfið fái þann stuðning sem samfélagið allt nýtur góðs af.
Því þegar allt kemur til alls snýst þessi barátta ekki um mannvirki, samninga eða fjármuni. Hún snýst um börnin okkar, framtíð þeirra og það samfélag sem við viljum skilja eftir fyrir komandi kynslóðir.
Kær kveðja,
Bjarnólfur Lárusson
Formaður aðalstjórnar Þróttar
Leave a Reply